O Pinot Gris/Pinot Grigio słów kilka

Szczep ten pochodzi z Burgundii gdzie w czasach Średniowiecza nazywano go Fromentenau. Jego nazwa pochodzi od rzeczownika Pinot czyli szyszka ze względu na kształt kiści oraz przymiotnika gris czyli szary (grona mają jednak bladoróżową barwę). Uważany jest za mutację Pinot Noir i to właśnie z tym szczepem trafiły w 1300 roku do Szwarcarii. Legenda głosi, że Karol IV tak bardzo zasmakował się w gronach, że nakazał skupować sadzonki w dużej ilości od cystersów, którzy to pod koniec XIV wieku sprowadzili tą odmianę na Węgry w okolice Balatonu gdzie dokonano pierwszych nasadzeń. Węgrzy nadali mu też nową nazwę, konkretniej Szurkebarat co znaczy szary mnich. W 1711 roku dzikie krzewy rosnące w regionie Palatynatu zostały dostrzeżone przez niemieckiego kupca Johanna Segera Rulanda. Na cześć samego siebie nazwał odmianę Rulander, a jak się później okazało były to po prostu zdziczałe krzewy znanego Pinot Gris. Nazwa ta przetrwała jednak do dziś i tak nazywane są w Niemczech wina słodkie produkowane z tego szczepu, wytrawne zaś występują pod nazwą Grauburgunder. Pod koniec XIX wieku ze względu na słabe plony wielu winiarzy ograniczyło lub wręcz zaprzestało uprawy tej winorośli skupiając się na bardziej wydajnych klonach. Moda na te wina powróciła na początku XXI wieku zwłaszcza za sprawą Stanów Zjednoczonych gdzie stały się niezwykle popularne pod włoską nazwą Pinot Grigio.

Dziś winorośl ta uprawiana jest niemal na całym świecie. Znajdziemy go we Francji (Alzacja, Dolina Loary), Włochy (Wenecja Euganejska, Wenecja Julijska, Górna Adyga), Stany Zjednoczone (Oregon, Kalifornia), ale także Australia, Nowa Zelandia, Chile, Argentyna, Austria, Czechy, Słowacja (Pod nazwą Rulandske Sede o czym wspominając pisząc o koszmarnym winie z Pivnica Tibava), Niemcy, Szwacjacaria, Rumunia, Mołdawia, Słowenia, RPA. Odmiana pojawia się także w Polsce. Wina z tego szczepu znajdziecie między innymi w Winnicy Stara Winna Góra, Winnicy Srebrna Góra czy Pinot Gris w wersji pomarańczowej z Winnicy Wzgórz Trzebnickich. Ze względu na dużą zawartość cukru w gronach odmiana ta najlepiej sprawdza się w chłodnym klimacie gdzie owoce nie przejrzeją i nie utracą przy tym kwasowości.

Jeden szczep, kilka nazw, a jak ze smakiem? I tu pochylmy się nad dwiema najbardziej znanymi nazwami tej odmiany czyli Pinot Grigio – nazwa włoska i Pinot Gris – nazwa francuska. Nazewnictwo to wykorzystywane jest także w wielu innych krajach i ma nam zasugerować w jakim w stylu powstało dane wino. Jakie są zatem te style? Pinot Grigio zwłaszcza w swoich tańszych odpowiednikach to takie wino, które pijesz, nie zastanawiasz się co pijesz i po prostu wypijasz. W produkcji tego typu trunku zwykle winiarze decydują się na szybki zbiór owoców i dojrzewanie ich w stalowych kadziach by zachować ich świeży charakter, lekki charakter. Wina te są nisko aromatyczne. Ze względu na to podaje się je głównie jako aperitif. Francuskie Pinot Gris i wina zrobione na ich wzór to zupełnie inne wrażenia. Mamy tu dużo ciekawych aromatów. Pojawiają się dojrzałe jabłka, gruszki, brzoskwinie, także w formie pieczonych owoców, kwiatowy bukiet, plaster miodu, ale również nuty dymu czy zmoczonej wełny. Wina te niekiedy trafiają także do używanych beczek. Nowa beczka mogła by przykryć aromaty w winie. Ze względu na dużo bogatsze aromaty Pinot Gris warto parować z jedzeniem. Ciekawym połączeniem będą na pewno grillowane kalmary, ryby takie jak np. tilapia, białe mięso, dania kuchni indyjskiej, ale również dania z kalafiorem, brokułem czy szpinakiem.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: